Gedicht door Elisabeth van de Ven

ESSENTIES VAN DISHARMONIE

horen benoemen

haast tastbaar

tipjes stoornissluiers

horen lichten

bijzonder resultaat

van gesprekken vanuit op het oog

geen aanverwante disciplines

niet sec de diagnose maar de

patiënt als uitgangspunt genomen

elementaire kenmerken

vormgegeven in beeldende koppen

gevangen achter levenslange tralies

beleving in verhalende tonen

door die tralies heen naar buiten horen stromen

recht bij ons naar binnen komen

zie je de mens gestalte krijgen en

hoor je het krijsen

van zijn/haar

ziel

Gedicht door: Elisabeth van de Ven

https://www.elisabethvandeven.com

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.